Przed wezwaniem serwisu sprawdź objawy usterek. Niektóre z problemów możesz ustalić sam, ale już naprawę powinieneś zostawić specjaliście. Większość kłopotów z klimatyzatorem możesz uniknąć poprzez proste zabiegi takie jak przemywanie filtrów, czy utrzymywanie jednostki wewnętrznej w czystości. Spośród wielu problemów najczęściej spotykasz się z przedstawionymi poniżej sytuacjami.

1. Awaria silnika wentylatora jednostki zewnętrznej

Gdy usłyszysz hałas pochodzący ze skraplacza, sprawdź, skąd on pochodzi. Czy od silnika wentylatora, czy od sprężarki. Awarię silnika poznasz po nieruchomym śmigle wentylatora i wyczuwalnym w dotyku ciepłu. Wentylator jest kluczowym elementem przekazującym ciepło do powietrza zewnętrznego. Jeśli będzie działać nieprawidłowo, to pojawią się dodatkowe problemy. Wówczas bardzo łatwo o przegrzanie i uszkodzenie sprężarki, której wymiana na nową jest dość kosztowna.

2. Klimatyzator pracuje nieefektywnie

Do tego przyczynia się zabrudzony filtr powietrza w jednostce zewnętrznej lub brak konserwacji urządzenia. Powodem może być również wyciek czynnika chłodniczego i jego niedobór w układzie. Sprawdź też, czy prawidłowo ustawiłeś temperaturę oraz czy otwory wlotowy i wylotowy wentylatora nie są zatkane.

3. Sprężarka włącza się i wyłącza po bardzo krótkich cyklach pracy

Może to być wywołane niskim poziomem czynnika chłodniczego w instalacji. Prawdopodobnie Twój klimatyzator przez długi okres czasu nie był uruchamiany lub wystąpił przeciek. Wiele problemów unikniesz poprzez bieżące utrzymanie klimatyzatora. Zauważ, że większość awarii spowodowana jest przez zabrudzenie. Filtr powietrza znajdujący się w jednostce wewnętrznej wyłapuje wszystkie cząstki zanieczyszczeń, dlatego musisz myć go odpowiednio często, aby zapobiec przedostawaniu się brudu do systemu. Wykonuj przeglądy konserwacyjne najlepiej dwa razy w roku, a dzięki temu unikniesz awarii w środku sezonu, gdy klimatyzator jest Tobie najbardziej potrzebny.

W ostatnich dniach upały dają się nam we znaki. Czy w Twoim miejscu pracy panuje nieznośnie wysoka temperatura, w której trudno wysiedzieć, a co dopiero pracować? Czy wiesz, że pracodawca ma obowiązek zadbać o to, aby uchronić Ciebie przed nadmiernym przegrzaniem. Zobacz, co na ten temat mówi Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dział III Pomieszczenia pracy, Rozdział 3 Ogrzewanie i wentylacja):

• § 31. Pomieszczenia i stanowiska pracy powinny być zabezpieczone przed niekontrolowaną emisją ciepła w drodze promieniowania, przewodzenia i konwekcji oraz przed napływem chłodnego powietrza z zewnątrz.
• § 35. 1. Powietrze doprowadzane do pomieszczeń pracy z zewnątrz przy zastosowaniu klimatyzacji lub wentylacji mechanicznej powinno być oczyszczone z pyłów i substancji szkodliwych dla zdrowia.
  2. Klimatyzacja lub wentylacja nie może powodować przeciągów, wyziębienia lub przegrzewania pomieszczeń pracy. Nie dotyczy to wentylacji awaryjnej.
  3. Strumień powietrza pochodzący z urządzeń wentylacji nawiewnej nie powinien być skierowany bezpośrednio na stanowisko pracy.
• § 37. 1. W przypadku zastosowania systemu klimatyzacji lub wentylacji mechanicznej należy zapewnić:
  1)   odpowiednią konserwację urządzeń i instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych w celu niedopuszczenia do awarii;
  2)   stosowanie środków mających na celu ograniczenie natężenia i rozprzestrzeniania się hałasu i drgań powodowanych pracą urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych.

Zauważyłam, że często skarżycie się na to, że klimatyzacja wpływa niekorzystnie na Wasze zdrowie. Powodem złego samopoczucia mogą być grzyby, które zasiedliły się w instalacji. Przypomnij swojemu pracodawcy, że powinien utrzymać urządzenia klimatyzacyjne w czystości oraz wykonywać regularne przeglądy konserwacyjne. Wtedy bez obawy o swoje zdrowie na pewno z chęcią będziesz korzystać z klimatyzacji w swoim biurze.

Czy w Waszej pracy czyści się klimatyzatory? Czekam na Wasze odpowiedzi w komentarzach.

Dzisiejsze pytanie zadała Asia.

Pytanie:

Ile dB jest dopuszczalne dla klimatyzatorów? Jakie normy to regulują?

Nie istnieje norma, w której jest mowa o dopuszczalnym hałasie, jaki może emitować klimatyzator. Poziom hałasu w pomieszczeniu w zależności od jego typu reguluje Polska Norma PN-87/B-02151/02 – “Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach.” Podane są tam maksymalne wartości np. dla biura, sali konferencyjnej, biblioteki itd.

Nigdzie nie znajdziesz wytycznych, które by mówiły, że dany klimatyzator może mieć tyle a tyle dB. Poziom hałasu klimatyzatora zależy od jego mocy i typu. Przykładowo ścienny ze specjalnej wyciszonej serii o mocy powiedzmy 2,6kW będzie miał 19dB, a kasetonowy 12,5kW aż 40 dB. Oczywiście są to wartości dla jednostek wewnętrznych. W pomieszczeniu możesz mieć kilka urządzeń klimatyzacyjnych, wówczas logarytmicznie sumujesz ich poziomy hałasu. Najczęściej zdarza się, że w lokalu znajdują się inne sprzęty będące źródłem hałasu, więc to też musisz uwzględnić.

Poniżej wklejam Tobie tabelę z przykładowymi maksymalnymi poziomami hałasu w wybranych pomieszczeniach. Wartości są podane oczywiście w dB.

Dziś pierwszy wpis z serii. Pytanie zadał Tomasz.

Pytanie:

“Pracuje w pomieszczeniu biurowym adaptowanym po byłej kotłowni, niestety w chwili adaptacji nie powstał ani jeden szyb wentylacyjny (…). W pokoju zaznaczonym na rysunku pracują dwie osoby (4,9mx4,5m, wysokość 2,7m), ale przez brak wentylacji odczuwa się w nim złe samopoczucie przez cały rok.
Czy wg stanu dzisiejszego jest jednoznaczny przepis wymuszający w takich pomieszczeniach zabudowanie wentylacji wyciągowej naturalnej lub mechanicznej? (nawet w przypadku stanu zastanego)”

Tomku, nigdy nie spotkałam się z żadną normą, która by nakazywała zabudowanie kanałów wentylacyjnych. Jest wręcz przeciwnie. Zrobiłam wyciąg z najważniejszych przepisów prawnych:

• Według Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dział III Pomieszczenia pracy, Rozdział 3 Ogrzewanie i wentylacja):
  § 32. 1. W pomieszczeniach pracy powinna być zapewniona wymiana powietrza wynikająca z potrzeb użytkowych i funkcji tych pomieszczeń, bilansu ciepła i wilgotności oraz zanieczyszczeń stałych i gazowych.

• Z kolei według Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r., Dział IV Wyposażenie techniczne budynków, Rozdział 6 Wentylacja i klimatyzacja):
  § 147. 1. Wentylacja i klimatyzacja powinny zapewniać odpowiednią jakość środowiska wewnętrznego, w tym wielkość wymiany powietrza, jego czystość, temperaturę, wilgotność względną, prędkość ruchu w pomieszczeniu, przy zachowaniu przepisów odrębnych i wymagań Polskich Norm dotyczących
  wentylacji, a także warunków bezpieczeństwa pożarowego i wymagań akustycznych określonych w rozporządzeniu.
  2. Wentylację mechaniczną lub grawitacyjną należy zapewnić w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, w pomieszczeniach bez otwieranych okien, a także w innych pomieszczeniach, w których ze względów zdrowotnych, technologicznych lub bezpieczeństwa konieczne jest zapewnienie wymiany powietrza.
  § 149. 2. Strumień powietrza zewnętrznego doprowadzonego do pomieszczeń pracy powinien odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy.

“Próbowałem poszukiwać rozwiązania na własną rękę. (…) Myślałem o wentylatorze dachowym o wydajności 300 m³ i sprężu w granicach 100 Pa, ale podstawowy problem, jaki napotkałem przy demonstracji w punkcie sprzedaży, to hałaśliwa praca. Myślałem, aby (…) ewentualnie zastosować regulator obrotów wentylatora, żeby można obniżyć do 75% obrotów znamionowych i jeśli byłoby potrzebne do doregulowania to jedna przepustnica na przewodzie głównym wyciągowym. Jaki najczęściej sposób wentylacji mechanicznej wyciągowej w tego typu budynkach piętrowych się stosuje?”

Przede wszystkim do pokoju A oraz pokoju B należy dostarczyć świeże powietrze i usunąć zanieczyszczone. W swoim mailu piszesz, że przestrzeń międzysufitowa ma aż 1,5m wysokości. Sądzę, że w tej przestrzeni w korytarzu można umiejscowić instalację wentylacyjną. Świeże, obrobione termicznie powietrze należy rozprowadzić za pomocą izolowanych kanałów wentylacyjnych w przestrzeni międzysufitowej w korytarzu i wykonać podejścia do kratek nawiewnych umieszczonych w biurach. Czerpnia powietrza dachowa.

Linia nawiewna powinna składać się w wentylatora, filtra powietrza i nagrzewnicy elektrycznej. Nagrzewnica jest konieczna, gdyż w chłodniejszych porach roku nie możemy wprowadzać do pomieszczeń tak zimnego powietrza. Droższym rozwiązaniem byłaby gotowa centrala nawiewna.

Skoro do pomieszczenia nawiewamy powietrze, to musimy usunąć zanieczyszczone. Proponuję, aby w ścianie zewnętrznej każdego z pomieszczeń umieścić mały wentylator wyciągowy ścienny.

Liczba wymian powietrza w pomieszczeniu biurowym to 3-8 wymian/h, czyli te 3 wymiany/h i 300m³/h, o których wspomniałeś to minimum ze względów higienicznych. Nawiew i wywiew powietrza powinien być zrównoważony, czyli dostarczamy i usuwamy tą samą ilość powietrza.

Jeśli chodzi o problem hałasu, to można to rozwiązać poprzez zastosowanie na linii nawiewnej dodatkowo tłumika akustycznego. Poza tym przewody linii nawiewnej powinny być izolowane, co na pewno wpłynie na wygłuszenie instalacji. Tak jak piszesz, wentylator może chodzić na niższym biegu, aby zmniejszyć emisję hałasu.

Mam nadzieję, ze udało mi się wyjaśnić rozwiązanie systemu wentylacji we wskazanych przez Ciebie pomieszczeniach.

W związku z tym, że często wysyłacie do mnie mailowo pytania, postanowiłam utworzyć nową kategorię “Pytania”. Będę w niej umieszczać odpowiedzi na zapytania, które do mnie kierujecie.

Napiszcie do mnie maila lub zostawcie komentarz pod tym wpisem, a ja postaram się  jak najszybciej Wam odpowiedzieć. Mój adres znajdziecie tutaj.

Zapraszam więc do zadawania pytań.

To już ostatni post z tej serii. Poprzednie możecie przeczytać tu i tu. Większość obliczeń mamy już za sobą, pozostało nam jedynie wybranie wentylatora.

Etap 5 – dobór wentylatora

Do doboru wentylatora koniecznie musimy znać dwie wartości:

• przepływ powietrza;
• spręż wentylatora, czyli opory przepływu.

Przepływ powietrza znamy, gdyż wiemy, że za pomocą wentylatora musimy dostarczyć do pomieszczenia powietrze w ilości 600m³/h. Spręż wentylatora również sobie obliczyliśmy. Są to straty ciśnienia w instalacji, które wyznaczaliśmy w 2 części.

Następnie w katalogu urządzeń szukamy wentylatora dachowego o wydajności V=600m³/h i sprężu Δp=58Pa.

Z wykresu widzimy, że najodpowiedniejszy będzie wentylator numer 1 o średnicy DN200. Wentylator posiada nawet większy przepływ i spręż niż potrzebujemy. (Szukałam wykresu, na którym byłyby przedstawione charakterystyki kilku wentylatorów. Ciężko jest taki znaleźć. Na ogół wykres dotyczy tylko jednego modelu wentylatora. Na pewno są wentylatory, które lepiej by odpowiadały naszym parametrom, lecz chodziło mi o pokazanie ogólnej zasady doboru spośród kilku modeli.)

Etap 6 – korekta instalacji

Dobraliśmy wentylator, który ma średnicę przyłączeniową DN200, a w naszej instalacji wentylacyjnej podejście jest DN250. W związku z tym musimy skorygować instalację poprzez dołożenie jednej kształtki – redukcji DN250/DN200. Na rysunku jest to element o numerze N14.

Dla pewności przeliczmy jeszcze raz straty ciśnienia w instalacji po dołożeniu dodatkowej kształtki.

Wartość strat zwiększyła się, lecz pamiętamy, że dobrany przez nas wentylator miał spręż większy niż potrzebowaliśmy, więc jest odpowiedni.

Jeśli nasuwają się Wam jakieś pytania odnośnie przedstawionego przykładu obliczeniowego, to zostawcie je w komentarzach.

Post ten stanowi kontynuację poprzedniego – część 1 możecie znaleźć tu.

Przypomnę, że zajmujemy się obliczeniami hydraulicznymi instalacji wentylacji mechanicznej oraz że ostatnio dobraliśmy nawiewniki i wyznaczyliśmy średnice przewodów wentylacyjnych.

Etap 3 – dobór filtra

Zadaniem filtra jest zatrzymanie zanieczyszczeń. W naszym przypadku mamy pomieszczenie, które nie wymaga szczególnej czystości powietrza, więc zastosujemy filtr wstępny klasy EU3 o średnicy DN250. Na zdjęciu poniżej możecie zobaczyć, jak wygląda kaseta z wkładem filtracyjnym.

Etap 4 – obliczenia strat ciśnienia

O ile wyznaczenie średnic przewodów wentylacyjnych jest bardzo proste i szybkie, to obliczenie strat w instalacji jest już pracochłonne. Obliczony spadek ciśnienia będzie nam potrzebny do doboru wentylatora. Będziemy brać pod uwagę zarówno opory liniowe, jak i miejscowe.  W tym celu całą instalację podzielimy sobie na fragmenty i ponumerujemy. Wykonujemy obliczenia dla linii nawiewnej, więc odcinki oznaczyłam literką N oraz numerkiem, czyli N1, N2… N13. W naszej instalacji wyróżniliśmy 13 odcinków.  Zobaczcie poniżej, jak to wygląda.

Następnie zajmujemy się za wyznaczeniem strat liniowych (na prostych odcinkach rur Spiro) oraz miejscowych (np. na nawiewniku,  kolanku, trójniku, filtrze itp.) na każdym fragmencie instalacji. Opory przepływu powietrza liczymy na linii od wentylatora do najbardziej niekorzystnego punktu. Tym miejscem jest u nas zawór nawiewny położony najdalej na lewo.  Aby określić straty ciśnienia w instalacji, tworzymy taką oto tabelę:

Zwróćcie uwagę, jakie wielkości wypisałam w  kolumnach. Na razie tabelka jest pusta. Kolejne wiersze będziemy uzupełniać po kolei wartościami odpowiednimi dla każdego fragmentu instalacji. Znamy już przepływy powietrza na każdym odcinku, ich średnice oraz prędkości powietrza (wartości z tabelki do obliczeń średnic rur z części 1). Długości odcinków mierzymy z rysunku.  Zatem wszystkie te wartości wpisujemy do tabeli.

Brakuje nam jeszcze  jednostkowych strat ciśnienia oraz współczynników strat miejscowych. Wartości te odczytamy z wykresów i tabel, które zamieściłam poniżej.

Prześledźmy kolejno każdy odcinek naszej przykładowej instalacji.

N1 Nawiewnik:

Stratę miejscową na zaworze nawiewnym o średnicy DN 160  odczytujemy dla wydatku 200m³/h z wykresu umieszczonego przez producenta w katalogu. Zwróćcie uwagę, że wartość straty podana jest już w Pa, więc od razu będziemy mogli wpisać ją do kolumny “Z” (straty miejscowe).

N2 Flex:

Wartość jednostkowych strat liniowych odczytujemy z wykresu dostarczonego przez producenta dla średnicy DN160 i przepływu 200m³/h oraz wpisujemy do kolumny “R” (jednostkowa strata liniowa).

N3 Zmiana kierunku przepływu flex:

Wartość straty miejscowej odczytujemy z wykresu dla średnicy DN160 i przepływu 200m³/h, wpisujemy do kolumny “Z”.

N4, N7, N10 i N12 Rury Spiro:

Wartość jednostkowej straty liniowej odczytujemy z wykresu dla odpowiedniej średnicy oraz przepływu powietrza i wpisujemy do kolumny “R”. Poniżej możesz zobaczyć przykładowy nomogram do określania jednostkowych strat liniowych w przewodach wentylacyjnych.

N5, N8 Dyfuzor:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N6 Trójnik:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy w kolumnie “ζ”.

N9 Trójnik:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N11 Kolano 90o:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N13 Filtr powietrza:

Spadek ciśnienia na filtrze odczytujemy z wykresu dostarczonego przez producenta i wpisujemy do kolumny “Z”.

Wszystkie odczytane z tabel i wykresów wartości wpisaliśmy do naszej tabeli z obliczeniami. Znając jednostkowe straty liniowe oraz współczynniki strat miejscowych, możemy wyliczyć wyliczyć spadek ciśnienia na każdym odcinku.

Stratę liniową otrzymujemy przez przemnożenie jednostkowej straty liniowej przez długość odcinka, a stratę miejscową liczymy według wzoru wypisanego w kolumnie w tabeli (ρ – gęstość powietrza 1,2kg/m³).

Teraz sumujemy straty na wszystkich fragmentach i otrzymujemy wartość strat ciśnienia w całej instalacji – ostatni wiersz naszej tabeli. Z naszych obliczeń wynika, że łączne straty ciśnienia w instalacji wynoszą niecałe 58Pa.

W ten sposób mamy już wykonaną największą i najtrudniejszą część  obliczeń. W kolejnym, ostatnim z tej serii poście pokażę Wam, jak należy dobrać wentylator nawiewny dla rozpatrywanej instalacji nawiewnej.

Zauważyłam, że ostatnio dość często pojawiają się u mnie zapytania odnośnie przykładowych obliczeń wentylacji mechanicznej. Pomyślałam więc, że powinnam opisać Wam po kolei tok obliczeń. Przedstawię go Wam w 3 kolejnych postach.

Zatem prześledźmy razem prosty przykład. Dziś dobierzemy nawiewniki oraz określimy średnice przewodów wentylacyjnych, a w następnych artykułach dokończymy obliczenia hydrauliczne instalacji.

Do naszego pomieszczenia mamy dostarczyć za pomocą wentylatora dachowego 600m?/h świeżego powietrza. Powietrze zostanie rozprowadzone za pomocą 3 nawiewników. Dodatkowo za wentylatorem umieścimy filtr powietrza, aby zanieczyszczenia z zewnątrz nie dostawały się do środka. Zilustrujmy sobie to na schematycznym rysunku:

Na schemacie  zaznaczyłam ilości przepływającego powietrza.

Etap 1 – dobór nawiewników

Powietrze chcemy rozprowadzić za pomocą 3 nawiewników o przepływie 200 m?/h każdy. Z katalogu elementów wentylacyjnych wybieramy odpowiedni rodzaj nawiewnika (np. zwykły zawór nawiewny, dysza, nawiewnik do montażu na kanale itp.). W naszym pomieszczeniu chcielibyśmy zamontować anemostaty nawiewne w suficie podwieszanym, więc zastosujemy 3 zawory przedstawione na zdjęciu poniżej:

Na wykresie w katalogu sprawdzamy, jaka jest wymagana średnica nawiewnika, aby uzyskać żądany przepływ powietrza (200m?/h) oraz aby spadek ciśnienia na zaworze nie był zbyt duży.

Odczytałam, że potrzebujemy 3 zawory o średnicy 160mm.

Etap 2 – dobór średnic

Teraz możemy zająć się wyznaczeniem średnic rur. Instalację dzielimy na fragmenty, w których przepływ powietrza jest taki sam, a zatem średnica jest taka sama. U nas będą to 3 odcinki. Korzystając z metody, którą opisałam tutaj, liczymy wielkość średnic. Wyniki obliczeń przedstawiłam w tabeli:

W ten sposób, mając wyliczone średnice przewodów, możemy narysować instalację wentylacyjną:

Podejścia do nawiewników zostaną wykonane z przewodów elastycznych typu flex, a pozostała część instalacji z rur Spiro oraz kształtek z blachy stalowej ocynkowanej.

Myślę, że do tej pory wszystko powinno być Was jasne. W następnym poście przeprowadzimy dalszy ciąg obliczeń. Dobierzemy filtr powietrza i wyznaczymy wartość strat ciśnienia potrzebną do doboru wentylatora.

Wbrew tytułowi nie napiszę, jak samodzielnie można zainstalować klimatyzator, bowiem montaż instalacji klimatyzacyjnej nie jest przeznaczony dla amatorów. Chodzi mi przede wszystkim o techniczne aspekty oraz niezbędny specjalistyczny zestaw narzędzi. Nie wspomnę już o wymaganych uprawnieniach i kwalifikacjach. Zgodnie z prawem trzeba posiadać specjalne certyfikaty do wykonywania napraw oraz obsługi technicznej instalacji chłodniczych, które zawierają substancje kontrolowane. Czynnik chłodniczy krążący w klimatyzatorze jest właśnie substancją kontrolowaną. Trzeba ukończyć specjalne szkolenie, aby uzyskać Świadectwo Kwalifikacji.

Profesjonalny wykonawca posiada właśnie taki certyfikat i potrafi prawidłowo wykonać instalację. Bez wiedzy o najnowszych materiałach i nowych technologiach zmarnowałbyś nie tylko swój czas, ale także i pieniądze. To, co byś zaoszczędził na samodzielnej instalacji, straciłbyś na usunięcie wycieków czynnika, naprawę nieszczelności i ponowne założenie instalacji. Pomyśl też, ile byś się przy tym nadenerwował.

Prawdopodobnie nie wiesz, jak połączyć przewody biegnące między jednostką zewnętrzną a wewnętrzną. Rurki miedziane są sprzedawane w zwojach. Każdy zwój w zależności od średnicy i od tego, czy posiada izolację ma długość około 20 do 25m. Do wykonania instalacji chłodniczej potrzebne są profesjonalne narzędzia oraz umiejętności, np. aby nie spowodować napęknięcia rur podczas ich rozwijania, czy kielichowania.

Amator może napotkać na wiele trudności podczas samodzielnego montowania. W układzie należy wytworzyć próżnię za pomocą pompy próżniowej, której zakup nie należy do najtańszych. Trzeba wyznaczyć, ile czynnika chłodniczego powinno znaleźć się w systemie oraz napełnić nim instalację. Następnie koniecznie należy wypróbować przewody pod względem szczelności, żeby freon nie ulatniał się do atmosfery, gdyż za to grożą nam grzywny.

Jak sam widzisz, podczas montażu klimatyzatora jest wiele elementów, w których mógłbyś popełnić błędy. Kosztowałyby one o wiele więcej niż skorzystanie z usług profesjonalnego instalatora. Wykwalifikowany monter na pewno wykona instalację o wiele szybciej i lepiej od Ciebie, więc nie rób tego samemu.

Jakość i skuteczność filtrów w  klimatyzatorze wpływa na zdrowie Twoje oraz Twojej rodziny. Gdy używasz klimatyzator, bardzo ważne jest, abyś wyczyścił go od czasu do czasu. Należy zadbać przede wszystkim o filtr powietrza. Kiedy filtr jest zanieczyszczony, to opory przepływu powietrza stają się większe, co wpływa na spadek wydajności klimatyzatora i wyższe zużycie energii elektrycznej. Z kolei w wyniku złej jakości powietrza wewnątrz pomieszczenia możesz nabawić się przewlekłych chorób układu oddechowego, takich jak np. astma.

Wyczyszczenie filtra powietrza to bardzo prosta sprawa i możesz zrobić to samodzielnie.

Aby wyczyścić filtr powietrza, musisz kolejno:

• wyłączyć zasilanie klimatyzatora;
• otworzyć przedni panel urządzenia;
• delikatnie wyciągnąć filtr (trzeba lekko pociągnąć);
• usunąć brud z filtra przy użyciu odkurzacza;
• umyć filtr w ciepłej wodzie o temperaturze poniżej 40°C, a gdy filtr jest mocno zabrudzony, to możesz użyć wody z niewielką ilością detergentu.

Gdy filtr będzie już czysty, pozostaw go koniecznie do wyschnięcia w miejscu nie narażonym na działanie promieni słonecznych. Pamiętaj, że nie możesz umieścić mokrego filtra w klimatyzatorze. Dopiero po całkowitym wysuszeniu, wsadź go z powrotem do urządzenia

Zwykłe filtry powinieneś czyścić w taki sposób mniej więcej co 2 tygodnie. Gdy posiadasz klimatyzator z filtrem plazmowym, to wystarczy oczyścić go co 3 miesiące.

To pozornie małe zadanie może mieć ogromny wpływ na ogólny stan zdrowia twojej rodziny. Przynosi również duże oszczędności, gdyż dzięki utrzymanemu w czystości filtrowi  zużycie energii przez klimatyzator jest mniejsze o 5 do 15%.