Zauważyłam, że często trafiacie do mojego bloga, szukając sposobu na policzenie pola powierzchni rury. W związku z dużą ilością i częstotliwością zapytań na ten temat postanowiłam napisać o tym dzisiejszy post.

Pole powierzchni rury o średnicy D i długości l obliczymy, korzystając z poniższego wzoru:

,
gdzie:

• , -;
• D – średnica rury, m;
• l – długość rury, m.

Dlaczego liczymy pole rury? Aby dowiedzieć, ile potrzebujemy materiału izolacyjnego do zaizolowania przewodu.

Przykładowe obliczenia

Dla przykładu przeliczmy sobie, jaką powierzchnię ma rura Spiro DN100 o długości 1m. Mamy wszystkie potrzebne dane do obliczeń, więc tylko wystarczy podstawić do wzoru.

Wiemy, że rury Spiro są sprzedawane w odcinkach o długości 3m. Przeliczmy teraz, jaką powierzchnię będzie mieć cała rura:

Przeliczyłam pola powierzchni rur Spiro o różnych średnicach i  zestawiłam je w poniższej tabeli.

Tab. Obliczenia pola powierzchni rur Spiro

Ostatnio Wojtek zadał mi mailowo następujące pytanie: “Jak dobrać i przeliczyć kanały wentylacyjne o przekroju prostokątnym?“.

Wojtek posiada projekt instalacji wentylacyjnej opartej na przewodach wentylacyjnych typu Spiro, jednak ze względu na brak miejsca do montażu kanałów okrągłych chciałby zamienić je na rury prostokątne.

Prześledźmy razem na poniższym przykładzie, jak należy dokonać zamiany z rur Spiro na prostokątne.

Przykład

W Tabeli 1 możecie zobaczyć zestawienie wyników obliczeń prostej instalacji wentylacyjnej z przewodami okrągłymi. Średnice rur wyliczyłam według metody opisanej tutaj.

Tab. 1. Obliczenia średnic przewodów okrągłych typu Spiro

Teraz pozostaje nam tylko zamienić rury ze Spiro na prostokątne.

Średnicę przewodów dobieramy tak, aby zachować odpowiednią prędkość przepływu powietrza. Pamiętamy, że przepływ powietrza w rurze określamy w następujący sposób:

,
gdzie:

• V - strumień objętości przepływającego powietrza, m/s. Aby przeliczyć na , wystarczy, że podzielisz przez 3600.
• w - prędkość przepływu powietrza, m/s. Zalecana prędkość przepływu powietrza przez przewód główny i rozprowadzający powinna wynosić poniżej 4m/s, aby instalacja nie była zbyt głośna.
• A – pole powierzchni przekroju poprzecznego kanału, .

Dla przewodów okrągłych pole powierzchni przekroju poprzecznego rury to:
,
gdzie:

• D - średnica przewodu, m.

Dla przewodów prostokątnych pole powierzchni przekroju poprzecznego rury to:
,
gdzie:

• B – szerokość przewodu, m;
• H – wysokość przewodu, m.

Zatem, już na pewno zauważyliście zależność. Jeśli zachowamy takie same pole przekroju poprzecznego przewodu okrągłego i prostokątnego, to prędkość i przepływ powietrza nie ulegną zmianie.

Do Tabeli 2 z obliczeniami wymiarów przewodów prostokątnych  skopiowałam wartości pola poprzecznego rur (kolumna z czerwona czcionką). Teraz wystarczy tylko tak dopasować wymiary przewodu prostokątnego, aby posiadał założone pole powierzchni.

W Tabeli 2 przedstawiłam przykładowe wymiary kanałów prostokatnych, jakie mogą być zastosowane. W kolejnych kolumach tabeli dla sprawdzenia przeliczyłam także rzeczywiste wartości prędkości przepływu powietrza oraz pola przekoju poprzecznego rury.

Tab. 2. Obliczenia wymiarów przewodów prostokątnych

Oczywiście w zależności od warunków montażowych można dobrać kanał o innej szerokości i wysokości, lecz pamiętajmy o tym, aby nie zmieniać pola jego przekroju.

To już ostatni post z tej serii. Poprzednie możecie przeczytać tu i tu. Większość obliczeń mamy już za sobą, pozostało nam jedynie wybranie wentylatora.

Etap 5 – dobór wentylatora

Do doboru wentylatora koniecznie musimy znać dwie wartości:

• przepływ powietrza;
• spręż wentylatora, czyli opory przepływu.

Przepływ powietrza znamy, gdyż wiemy, że za pomocą wentylatora musimy dostarczyć do pomieszczenia powietrze w ilości 600m³/h. Spręż wentylatora również sobie obliczyliśmy. Są to straty ciśnienia w instalacji, które wyznaczaliśmy w 2 części.

Następnie w katalogu urządzeń szukamy wentylatora dachowego o wydajności V=600m³/h i sprężu Δp=58Pa.

Z wykresu widzimy, że najodpowiedniejszy będzie wentylator numer 1 o średnicy DN200. Wentylator posiada nawet większy przepływ i spręż niż potrzebujemy. (Szukałam wykresu, na którym byłyby przedstawione charakterystyki kilku wentylatorów. Ciężko jest taki znaleźć. Na ogół wykres dotyczy tylko jednego modelu wentylatora. Na pewno są wentylatory, które lepiej by odpowiadały naszym parametrom, lecz chodziło mi o pokazanie ogólnej zasady doboru spośród kilku modeli.)

Etap 6 – korekta instalacji

Dobraliśmy wentylator, który ma średnicę przyłączeniową DN200, a w naszej instalacji wentylacyjnej podejście jest DN250. W związku z tym musimy skorygować instalację poprzez dołożenie jednej kształtki – redukcji DN250/DN200. Na rysunku jest to element o numerze N14.

Dla pewności przeliczmy jeszcze raz straty ciśnienia w instalacji po dołożeniu dodatkowej kształtki.

Wartość strat zwiększyła się, lecz pamiętamy, że dobrany przez nas wentylator miał spręż większy niż potrzebowaliśmy, więc jest odpowiedni.

Jeśli nasuwają się Wam jakieś pytania odnośnie przedstawionego przykładu obliczeniowego, to zostawcie je w komentarzach.

Post ten stanowi kontynuację poprzedniego – część 1 możecie znaleźć tu.

Przypomnę, że zajmujemy się obliczeniami hydraulicznymi instalacji wentylacji mechanicznej oraz że ostatnio dobraliśmy nawiewniki i wyznaczyliśmy średnice przewodów wentylacyjnych.

Etap 3 – dobór filtra

Zadaniem filtra jest zatrzymanie zanieczyszczeń. W naszym przypadku mamy pomieszczenie, które nie wymaga szczególnej czystości powietrza, więc zastosujemy filtr wstępny klasy EU3 o średnicy DN250. Na zdjęciu poniżej możecie zobaczyć, jak wygląda kaseta z wkładem filtracyjnym.

Etap 4 – obliczenia strat ciśnienia

O ile wyznaczenie średnic przewodów wentylacyjnych jest bardzo proste i szybkie, to obliczenie strat w instalacji jest już pracochłonne. Obliczony spadek ciśnienia będzie nam potrzebny do doboru wentylatora. Będziemy brać pod uwagę zarówno opory liniowe, jak i miejscowe.  W tym celu całą instalację podzielimy sobie na fragmenty i ponumerujemy. Wykonujemy obliczenia dla linii nawiewnej, więc odcinki oznaczyłam literką N oraz numerkiem, czyli N1, N2… N13. W naszej instalacji wyróżniliśmy 13 odcinków.  Zobaczcie poniżej, jak to wygląda.

Następnie zajmujemy się za wyznaczeniem strat liniowych (na prostych odcinkach rur Spiro) oraz miejscowych (np. na nawiewniku,  kolanku, trójniku, filtrze itp.) na każdym fragmencie instalacji. Opory przepływu powietrza liczymy na linii od wentylatora do najbardziej niekorzystnego punktu. Tym miejscem jest u nas zawór nawiewny położony najdalej na lewo.  Aby określić straty ciśnienia w instalacji, tworzymy taką oto tabelę:

Zwróćcie uwagę, jakie wielkości wypisałam w  kolumnach. Na razie tabelka jest pusta. Kolejne wiersze będziemy uzupełniać po kolei wartościami odpowiednimi dla każdego fragmentu instalacji. Znamy już przepływy powietrza na każdym odcinku, ich średnice oraz prędkości powietrza (wartości z tabelki do obliczeń średnic rur z części 1). Długości odcinków mierzymy z rysunku.  Zatem wszystkie te wartości wpisujemy do tabeli.

Brakuje nam jeszcze  jednostkowych strat ciśnienia oraz współczynników strat miejscowych. Wartości te odczytamy z wykresów i tabel, które zamieściłam poniżej.

Prześledźmy kolejno każdy odcinek naszej przykładowej instalacji.

N1 Nawiewnik:

Stratę miejscową na zaworze nawiewnym o średnicy DN 160  odczytujemy dla wydatku 200m³/h z wykresu umieszczonego przez producenta w katalogu. Zwróćcie uwagę, że wartość straty podana jest już w Pa, więc od razu będziemy mogli wpisać ją do kolumny “Z” (straty miejscowe).

N2 Flex:

Wartość jednostkowych strat liniowych odczytujemy z wykresu dostarczonego przez producenta dla średnicy DN160 i przepływu 200m³/h oraz wpisujemy do kolumny “R” (jednostkowa strata liniowa).

N3 Zmiana kierunku przepływu flex:

Wartość straty miejscowej odczytujemy z wykresu dla średnicy DN160 i przepływu 200m³/h, wpisujemy do kolumny “Z”.

N4, N7, N10 i N12 Rury Spiro:

Wartość jednostkowej straty liniowej odczytujemy z wykresu dla odpowiedniej średnicy oraz przepływu powietrza i wpisujemy do kolumny “R”. Poniżej możesz zobaczyć przykładowy nomogram do określania jednostkowych strat liniowych w przewodach wentylacyjnych.

N5, N8 Dyfuzor:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N6 Trójnik:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy w kolumnie “ζ”.

N9 Trójnik:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N11 Kolano 90o:

Wartość współczynnika miejscowej straty ciśnienia odczytujemy z tabeli i wpisujemy do kolumny “ζ”.

N13 Filtr powietrza:

Spadek ciśnienia na filtrze odczytujemy z wykresu dostarczonego przez producenta i wpisujemy do kolumny “Z”.

Wszystkie odczytane z tabel i wykresów wartości wpisaliśmy do naszej tabeli z obliczeniami. Znając jednostkowe straty liniowe oraz współczynniki strat miejscowych, możemy wyliczyć wyliczyć spadek ciśnienia na każdym odcinku.

Stratę liniową otrzymujemy przez przemnożenie jednostkowej straty liniowej przez długość odcinka, a stratę miejscową liczymy według wzoru wypisanego w kolumnie w tabeli (ρ – gęstość powietrza 1,2kg/m³).

Teraz sumujemy straty na wszystkich fragmentach i otrzymujemy wartość strat ciśnienia w całej instalacji – ostatni wiersz naszej tabeli. Z naszych obliczeń wynika, że łączne straty ciśnienia w instalacji wynoszą niecałe 58Pa.

W ten sposób mamy już wykonaną największą i najtrudniejszą część  obliczeń. W kolejnym, ostatnim z tej serii poście pokażę Wam, jak należy dobrać wentylator nawiewny dla rozpatrywanej instalacji nawiewnej.

Zauważyłam, że ostatnio dość często pojawiają się u mnie zapytania odnośnie przykładowych obliczeń wentylacji mechanicznej. Pomyślałam więc, że powinnam opisać Wam po kolei tok obliczeń. Przedstawię go Wam w 3 kolejnych postach.

Zatem prześledźmy razem prosty przykład. Dziś dobierzemy nawiewniki oraz określimy średnice przewodów wentylacyjnych, a w następnych artykułach dokończymy obliczenia hydrauliczne instalacji.

Do naszego pomieszczenia mamy dostarczyć za pomocą wentylatora dachowego 600m?/h świeżego powietrza. Powietrze zostanie rozprowadzone za pomocą 3 nawiewników. Dodatkowo za wentylatorem umieścimy filtr powietrza, aby zanieczyszczenia z zewnątrz nie dostawały się do środka. Zilustrujmy sobie to na schematycznym rysunku:

Na schemacie  zaznaczyłam ilości przepływającego powietrza.

Etap 1 – dobór nawiewników

Powietrze chcemy rozprowadzić za pomocą 3 nawiewników o przepływie 200 m?/h każdy. Z katalogu elementów wentylacyjnych wybieramy odpowiedni rodzaj nawiewnika (np. zwykły zawór nawiewny, dysza, nawiewnik do montażu na kanale itp.). W naszym pomieszczeniu chcielibyśmy zamontować anemostaty nawiewne w suficie podwieszanym, więc zastosujemy 3 zawory przedstawione na zdjęciu poniżej:

Na wykresie w katalogu sprawdzamy, jaka jest wymagana średnica nawiewnika, aby uzyskać żądany przepływ powietrza (200m?/h) oraz aby spadek ciśnienia na zaworze nie był zbyt duży.

Odczytałam, że potrzebujemy 3 zawory o średnicy 160mm.

Etap 2 – dobór średnic

Teraz możemy zająć się wyznaczeniem średnic rur. Instalację dzielimy na fragmenty, w których przepływ powietrza jest taki sam, a zatem średnica jest taka sama. U nas będą to 3 odcinki. Korzystając z metody, którą opisałam tutaj, liczymy wielkość średnic. Wyniki obliczeń przedstawiłam w tabeli:

W ten sposób, mając wyliczone średnice przewodów, możemy narysować instalację wentylacyjną:

Podejścia do nawiewników zostaną wykonane z przewodów elastycznych typu flex, a pozostała część instalacji z rur Spiro oraz kształtek z blachy stalowej ocynkowanej.

Myślę, że do tej pory wszystko powinno być Was jasne. W następnym poście przeprowadzimy dalszy ciąg obliczeń. Dobierzemy filtr powietrza i wyznaczymy wartość strat ciśnienia potrzebną do doboru wentylatora.

Dziś kolejny post  z serii prostych obliczeń. Na podstawie przykładu wyznaczymy sobie, jaką moc powinna mieć nagrzewnica powietrza w układzie wentylacyjnym.

Przykład

Zatem, skupmy się na konkretnym przypadku. W naszym domu planujemy wykonanie instalacji wentylacji mechanicznej z rekuperatorem o przepływie powietrza  1200 m³/h=0,33m³/s (czyli strumień objętości powietrza) i sprawności temperaturowej 70%.

Dzięki odzyskowi ciepła w rekuperatorze powietrze świeże (pobierane z zewnątrz) ogrzewa się od powietrza ciepłego usuwanego z pomieszczenia. Załóżmy, że jest zima, a temperatura na dworze to -9ºC, natomiast po przejściu przez rekuperator osiąga temperaturę 5ºC. Jednak powietrze to jest jeszcze zbyt zimne, abyśmy mogli  nawiewać je do pomieszczeń. Naszym celem jest podniesienie temperatury powietrza nawiewanego, aby osiągnęło ono temperaturę 20ºC. Z tego powodu zastosujemy nagrzewnicę powierza.

Potrzebną moc nagrzewnicy wyznaczymy z poniższego wzoru:

Q – moc nagrzewnicy powietrza, kW;

V – strumień objętości powietrza, m³/s;

– gęstość powietrza, =1,2 kg/m³;

– ciepło właściwe powietrza, ;

Δ T – różnica temperatur powietrza przed i za nagrzewnicą.

Wynik

Podstawiając wartości do wzoru, otrzymujemy:

W taki oto szybki sposób wyznaczyliśmy wymaganą wielkość nagrzewnicy powietrza. Wiemy, że do ogrzania 1200m³/h powietrza od 5ºC do 20ºC potrzebujemy nagrzewnicę o mocy 6kW.

Parę dni temu robiłam dokładne obliczenia, ile ciepła jest potrzebne do ogrzania domu w ciągu roku w zależności od rodzaju zastosowanej wentylacji. Myślę, że końcowe wyniki są warte zinterpretowania.

Kalkulacje wykonałam dla dwóch wariantach. Najpierw przyjęłam, że w moim budynku wentylacja działa w sposób grawitacyjny. Obliczenia powtórzyłam dla drugiego przypadku, ale założyłam, że wentylacja jest realizowana mechanicznie.

Wyniki

Zastosowanie w domu centrali wentylacyjnej z odzyskiem ciepła spowodowało  zmniejszenie zapotrzebowanie na ciepło dla budynku aż o połowę.

Wniosek jest taki, że najwięcej ciepła “ucieka” z naszych domów poprzez niekontrolowany przepływ powietrza w wentylacji naturalnej. Ciepło, a wraz z nim pieniądze, które wydaliśmy na ogrzewanie, tracimy bezpowrotnie przez komin wentylacyjny. W przypadku, gdy zastosujemy wentylację mechaniczną (instalacja z rekuperatorem) zyskujemy duże oszczędności. Odzyskujemy ciepło z powietrza usuwanego i ogrzewamy nim świeże powietrze z zewnątrz, które dostarczamy do wnętrza domu.

Koszty prądu do zasilania wentylatorów

W obliczeniach uwzględniłam, że będzie większe zużycie prądu do napędu wentylatorów w centrali. Z drugiej strony, skoro zmniejszy się zapotrzebowanie na ciepło, to skróci się czas pracy kotła c.o. W efekcie potrzeba mniej prądu do napędu pompy obiegowej oraz regulacji kotła. Moje wyliczenia pokazały, że ten zysk prawie w całości pokrywa potrzeby na energię elektryczną dla wentylacji mechanicznej.

Podsumowując, zastosowanie układu wentylacji mechanicznej w domu jest bardzo korzystne ekonomicznie. Wydatki na ogrzewanie zmniejszą się około o połowę.  Generuje to bardzo duże oszczędności w ciągu roku, a czas zwrotu kosztów, które poniesiesz na zakup i montaż instalacji jest naprawdę krótki.

Ilość przepływajacego powietrza zależy od przeznaczenia pomieszczenia i jest określona w normach (PN-83/B-03430/Az3:2000) oraz w warunkach technicznych*, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Znając tą wartość możemy obliczyć, jaka powinna być odpowiednia średnica przewodu wentylacyjnego. Dziś prześledzimy sobie takie obliczenia. Przeanalizujmy wyprowadzenie wzoru na średnicę rury Spiro krok po kroku.

Krok 1

Wiesz, że strumień objętości przepływającego powietrza to:
,
gdzie:

• V - strumień objętości przepływającego powietrza, m/s. Aby przeliczyć na , wystarczy, że podzielisz przez 3600.
• w - prędkość przepływu powietrza, m/s. Zalecana prędkość przepływu powietrza przez przewód główny i rozprowadzający powinna wynosić poniżej 4m/s, aby instalacja nie była zbyt głośna.
• A - pole powierzchni przekroju poprzecznego kanału, .

Krok 2

Dla przewodów okrągłych pole powierzchni przekroju poprzecznego rury to:
,
gdzie:

• D - średnica przewodu, m.

Krok 3

Zatem, podstawiając do pierwszego wzoru i przekształcając go, otrzymujemy poszukiwaną średnicę przewodu:

, m.

Po obliczeniu potrzebnej średnicy możesz dobrać odpowiednią rurę Spiro z dostępnych na rynku (rozmiary w mm): 
80, 100, 125, 150, 160, 200, 250, 315, 355, 400, 450, 500, 560, 630, 710, 800, 900, 1000, 1120, 1250, 1400, 1500, 1600

Dla instalacji wentylacyjnej w domku jednorodzinnym najczęściej używa się rur Spiro w rozmiarach: 100, 160, 200, 250 i 315.

_

Gdy zamierzasz wybudować sobie dom, zaczynasz czytać fachową prasę, przeglądasz w internecie strony firm oraz producentów materiałów budowlanych. Poznajesz nowe tendencje w budownictwie oraz najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne. Na pewno poświęcasz dużo czasu na wybranie systemu ogrzewania, ale też zaczynasz myśleć nad rozwiązaniem wentylacji w domu.

W Polsce nowo powstające budynki jednorodzinne przeważnie wyposażone są w wentylację grawitacyjną. Wentylacja mechaniczna niestety nadal należy do rzadkości. Zapewne myślisz, że instalacja wentylacji mechanicznej znacząco wpłynie na koszt Twojego domu. W zeszłym tygodniu projektowałam instalację wentylacji mechanicznej do domku jednorodzinnego i na tym przykładzie przedstawię Ci koszty takiej instalacji. Może najpierw zacznę od przybliżenia Tobie budynku.

Opis budynku

Dom jest dwukondygnacyjny, niepodpiwniczony. Nie należy do najmniejszych, bo ma powierzchnię użytkową 240 m2 i kubaturę 700m3. Na parterze znajduje się salon (36m2) oraz gabinet (15m2), a na piętrze cztery sypialnie (21m2, 19 m2, 16m2, 42m2).

Opis instalacji

Na podstawie obliczeń dobrałam podwieszaną centralę wentylacyjną nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła (wymiennik krzyżowy). Rekuperator nie posiadała w sobie nagrzewnicy, więc aby podgrzać świeże powietrze pobierane z zewnątrz zastosowałam małą, kanałową nagrzewnicą elektryczną. Praca centrali będzie regulowana za pomocą sterownika naściennego. W tym przypadku zaproponowałam rozbudowany regulator z możliwością programowania tygodniowego oraz sterowania pracą okapu w kuchni. Po włączeniu okapu, centrala zaczyna pracować na najwyższym biegu.

Świeże powietrze, które zostało poddane obróbce w centrali, rozprowadziłam za pomocą kanałów wentylacyjnych typu Spiro oraz Flex. Wszystkie przewody nawiewne i wywiewne należy zaizolować, aby ograniczyć do minimum straty ciepła. Główne przewody są prowadzone przez nieogrzewany garaż i poddasze, a w mieszkaniu instalacja jest rozprowadzona przestrzeni sufitu podwieszanego w korytarzach.

Koszty

Post miał być o kosztach, a tu najwięcej miejsca zajął mi opis wentylacji. Bez tego niestety byś nie wiedział, co ujęłam w cenie instalacji. Zatem koszty przedstawiają się następująco:

• centrala wraz z rozbudowaną automatyką - 7 000 PLN netto
• przewody wentylacyjne, kształtki, izolacja, nawiewniki i wywiewniki – 3 000 PLN netto
•  montaż instalacji wentylacyjnej – 2 500 PLN netto

Jak już obliczyłeś cały koszt wyniósł 12 500 PLN netto. Największy koszt trzeba ponieść na centralę. Oczywiście ceny są orientacyjne, ale na ich podstawie możesz szacunkowo określić, jaką część budżetu pochłonie instalacja wentylacyjna w Twoim domu. Jak widzisz, wykonanie takiej instalacji kosztuje tyle co kino domowe, a w ten prosty sposób zapewniasz sobie zawsze świeże i czyste powietrze w domu na wiele lat.

Ostatnimi czasy ciągle poprawiają się właściwości materiałów izolacyjnych, szczelność okien i drzwi. Firmy prześcigają się w uzyskiwaniu coraz lepszych współczynników dla swoich produktów. W efekcie nasze domy potrzebują mniej energii na ich ogrzanie. Równocześnie stają się coraz bardziej szczelne. Występuje wówczas problem z dostarczeniem świeżego powietrza. Otwieranie okien w Twoim domu już nie wystarcza. Zastanów się nad instalacją wentylacji mechanicznej.

Spróbowałam przedstawić Tobie czynniki, które przemawiają na korzyść i niekorzyść takiego rozwiązania. Wypunktowałam je poniżej.

Zalety:

• Świeże powietrze – W domu masz zawsze świeże i czyste powietrze. Stosując wentylację mechaniczną w domu, masz pewność, że nawiewamy przefiltrowane powietrze. Niewątpliwie wpływa to na zdrowie jego mieszkańców.
• Zapewnienie wymaganej ilości powietrza - Wentylacja mechaniczna zapewnia doprowadzenie powietrza w sposób kontrolowany i w wymaganej ilościach.
• Nie ma konieczności otwierania okien - W związku z tym możesz zamontować nieotwieralne okna, które charakteryzują się lepszymi współczynnikami przenikania ciepła. Powoduje to, że straty ciepła przez przenikanie przez okna są mniejsze.
• Brak przeciągów - W przypadku zastosowania wentylacji mechanicznej nie musisz otwierać okien, pozbywasz się więc nieprzyjemnych przeciągów w swoim domu.
• Brak niebezpieczeństwa wystąpienia pleśni - Wentylacja odwilgocenie mieszkania
• Cicho w domu - Nie masz potrzeby otwierania okien. W ten sposób eliminujesz hałas pochodzący z zewnątrz i przebywasz w cichszym i komfortowym pomieszczeniu.
• Możliwość zastosowania gruntowego wymiennika ciepła - W połączeniu z instalacją wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła, możesz dodatkowo zastosować gruntowy powietrzny wymiennik ciepła. Wykorzystujesz zdolność gruntu do akumulacji ciepła i zwiększasz sprawność swojego układu.
• Brak konieczności budowania kominów – Posiadając wentylację mechaniczną w swoim domu, zaoszczędzisz na koszcie stawiania kominów. Będziesz też miał pewność, że w Twoim domu nie pojawi sie uciążliwy wsteczny ciąg kominowy.

Wady:

• Dość wysokie koszty inwestycyjne - Nie da się ukryć, że koszt wykonania instalacji wentylacji mechanicznej dla domku jednorodzinnego jest niemały. Oprócz centrali wentylacyjnej dochodzi koszt dostawy kanałów i kształtek wentylacyjnych oraz montażu całej instalacji. Ostatnio porównywałam ceny małych central wentylacyjnych dla domków jednorodzinnych. Pod uwagę wzięłam trzy znane firmy wentylacyjne. Przyznam, że rozbieżności były bardzo duże. Przykładowo ceny kształtowały się w granicach 27 000 zł netto - 17 000 zł netto - 7 000 zł netto. W podanych kosztach zawarta jest już niezbędna automatyka.
• Projekt wentylacji już na etapie projektu budowlanego - Wtedy znacznie ułatwi to wyznaczenie tras przewodów wentylacyjnych, ukrycie ich w szachtach, pomieszczeniach technicznych. Podczas projektowania instalacji wentylacji mechanicznej w domu największym problemem jest rozmieszczenie rur w taki sposób, aby były jak najmniej uciążliwe dla aranżacji wnętrza.
• Rachunek za prąd - Musisz uwzględnić koszty energii potrzebnej do zasilania urządzeń wentylacyjnych.
• Wymiana filtrów - W zależności od lokalnych warunków musisz je wymienić lub wyczyścić raz lub dwa razy w ciągu roku.